Mij werd een unieke kans geboden om naar de “Metal Clay World Conference” in Las Vegas te gaan, kans, die ik natuurlijk met beide handen heb aangegrepen. Samen met mijn kleivriendin Mieke vertrok ik Dinsdagochtend 22 augustus vanaf Schiphol. We kwamen daar s’middags (plaatselijke tijd 16:30) aan. Zondagochtend 27 augustus vlogen we weer naar Nederland. waar we op maandagochtend 10:15 op Schiphol landden. Het waren heel intensieve maar ook bijzonder interessante en leerzame dagen.

Woestijn
Toen we met het vliegtuig in de buurt van Las Vegas kwamen, zagen we één grote woestijn met daarin een enorme stad: Las Vegas, met veel hoge gebouwen. In één van de grote hotels South Point logeerden we en daar werd ook de conferentie gehouden. Deze begon met een receptie op woensdagavond. Op donderdag en vrijdag werden er vanaf 7:30 t/m 22:00 en zaterdag 26 van 7:30 t/m 2:30 sessies gehouden en er waren ook praktijk voorbeelden van de zilverklei technieken.

Sight-seeing
Gelukkig hadden we op woensdag en op zaterdagmiddag gelegenheid om even buiten het hotel, waar het congres gehouden werd, een kijkje in de stad te nemen en daar was heel veel te zien.
Alles is daar overweldigend en in één woord gezegd: MEEEEEGA-groot!!!
Zoals bijvoorbeeld het imponerende hotel met een Egyptische uitstraling maar er was ook een hotel in Griekse stijl en een nagebouwd Venetië, waar gondels door de aangelegde grachten voeren. De enorme winkelcentra hadden binnenplaatsen, met een dak waarop wolken waren geschilderd en straatkeitjes als vloer. Zo leek het net of je buiten liep.

Las Vegas is een hele grote stad. Je kon van hotel tot hotel met de monorail reizen, want om de afstand wandelend af te leggen, was die veel te groot. " Alles gebouwen waren gekoeld, want het was buiten verschrikkelijk heet. Wel 40 graden.
Wij logeerden in het hotel op de 11de  verdieping. Van daaraf hadden we een geweldig uitzicht over de stad. Ontbijt, lunch of diner waren zeer schappelijk in prijs. Het hotel ging er blijkbaar van uit, dat alle geld, dat de toeristen met zich meenamen toch wel bij het gokpaleis binnen zou komen.

Casino's
Alle hotels waren dus tevens casino. We hebben er wel even een kijkje genomen, maar de twintig euro die ik had meegekregen om eens een gokje te wagen, die heb ik daaraan niet besteed hoor! Wat zijn de casino’s daar mega groot en de dienstertjes bijzonder gekleed . Ik maakte van een van die meisjes een foto. Dat was volgens de reactie van barkeeper niet geoorloofd. Maar ja, ik had de foto toch al genomen.

Het congres
De grote zaal, waarin het congres werd gehouden stonden grote tafels, waaraan het onderling kennis maken van de wel twee honderd deelnemers met elkaar heel soepeltjes verliep. Langs de wanden stonden vitrines opgesteld met sieraden die door de deelnemers waren ingezonden. Heel trots ben ik dat daar ook een plekje voor mijn sieraden was.

De lessen
Er was wel keuze uit 23 verschillende lessen en zes daarvan werden tegelijkertijd gehouden. We moesten dus een keuze maken. Mieke en ik verdeelden het aanbod zo'n beetje, zodat we er toch zoveel mogelijk van konden meepikken.
Een van de leuke lessen vond ik het onderdeel instructies voor succesvol lesgeven. De daar gekregen tips kan ik natuurlijk thuis in mijn workshops toepassen.
Ik had gehoopt op een leerzame les over het fotograferen van sieraden, maar die bleek niet helemaal wat ik me ervan voorgesteld had. Het is namelijk heel erg moeilijk om sieraden te fotograferen, maar het lukte me toch om een paar goed geslaagde foto's van de tentoongestelde sieraden te maken.

Unlocking mysteries
De les “Unlocking the mysteries of LOS” vond ik ook erg leuk. LOS betekent Liver of Sulfur (zwavellever). Dit is een vaste stof waar een oplossing van wordt gemaakt die een oxiderende werking heeft. Hiermee kun je zilver diverse kleuren geven door verschillende technieken toe te passen. De mooiste kleur vind ik wel het blauw. Ik hoop snel deze kleur samen met een stukje titanium van die kleur te kunnen combineren in een sieraad. Wanneer mij dit lukt, komt dat vanzelfsprekend op de site te staan.

Titanium
Bij alle lessen kon ook materiaal worden aangeschaft en ik maakte van die mogelijkheid goed gebruik. Zo schafte ik een stukje er het stukje titanium aan. Mijn indruk was wel dat in Nederland het werken met zilverklei anders is, dan in Amerika. Hier worden cursussen voor opleiding tot instructrice gegeven. Deze kunnen het dan weer aan cursisten leren.
In Amerika worden de cursussen voornamelijk voor eigen creativiteit gevolgd. Je kunt ook zien, dat de Amerikanen veel meer tijd aan het ontwerpen kunnen besteden. Hier ontbreekt mij gewoon de tijd om er zelf eens mee aan de slag te gaan. Prachtige sieraden heb ik gezien en ik werd daar heel erg door geïnspireerd. Ik popel gewoon om zelf eens lekker rustig aan de slag te gaan.

Bij het werken met zilverklei wordt vaak met mallen gewerkt. Er was een docent uit Zuid-Afrika, die liet zien hoe hij  met mallen mooie sieraden maakte. Van deze mallen hoop ik er nog een paar te kunnen bestellen via zijn website. Wel heb alvast wat andere mallen van ArtClayWorld gekocht.

Zelf een ontwerp maken
De deelnemers aan het congres kregen zelf ook een opdracht om een sieraad te maken."Dat moest buiten de congresuren gebeuren en daarom zaten we al om vijf uur 's morgens in onze kamer te 'knutselen'.
Ja na zo'n intensief bestede dag met zoveel lessen was het wel een hele toer om wakker te worden als de wekker afliep en zo te zien zagen we er dus ook niet al te uitgeslapen uit.  

De laatste avond van het bezoek aan Las Vegas kwam ik tot de ontdekking dat ik nog geen foto had gemaakt van het hotel waarin we verbleven. Dat kon toen nog net, terwijl het gebouw in het vloedlicht stond. Op de voorgrond de enorme aankomsthal voor auto's en de voorkant van het hotel. De toren met het gastenverblijf, waar wij verbleven, bleef echter in duisternis gehuld.